2013-03-24 Sepia project 2013 weer van start.

2013-03-24 Sepia project 2013 weer van start.

Na een lange stilte vanuit de dishoekduikers zijn we toch allemaal uit de winterslaap en we hebben er weer zin in.

Een koud begin van het sepiaseizoen.

24 maart 2013.

Afgelopen week reden we langs een tuin en daar lagen toch mooie op maat geknipte wilgentakken. Na wat gebel en langsgaan mochten we ze zaterdagmorgen in de ochtend op komen halen.



 

Zo rond 10.30 waren we bij het huis. Maar een oostenwind kracht 6 en sneeuw maakte het er toch niet erg aangenaam op maar alla we gaan voor het goede doel. Met de auto de wei in en jawel prachtige takken om weer in het zand te steken. De auto vol geladen en gauw richting huis.

 

 

In de loods is het toch wat aangenamer als buiten. We bellen Andre en Marian en geven aan dat toch echt de lente is begonnen en dat er takken geknipt en geboord moeten worden. Die komen door de sneeuwbui richting loods.

 

Dat is fijn we werken snel en de rook komt uit de takken.

 

 

Als we klaar zijn met de takken op maat en dikte te hebben gesorteerd gaan ze weer in de auto en rijden naar het strandhuisje.

 

 

Tenslotte is het makkelijker dat het met het strandhuisje meegaat als dat we de takkenbossen de duinen over moeten slepen. Ook bij het strandhuisje voelt het niet zo dat de lente begonnen is. Met een gevoelstemperatuur van -10.

 

Er komen mensen vragen of we de komende week de takken al in het zand gaan steken, we leggen maar uit dat de sepia's zich echt pas laten zien als het water een graad of 12 is. En daar moeten we nog even op wachten. Nu met 3 graden is het toch echt veels te koud.

 

 

Vorig jaar rond deze tijd was het water toch zeker een graad of 7. Oké nog niet warm maar wel goed om te duiken. Dinsdag gaan de takken mee naar strand en we hopen ze zo snel mogelijk te kunnen plaatsen.

DD Astrid

2012-04-06 The Start of a new Sepia Season!

2012...the start of a new Sepia Season !

"De eerste Tipi word gemaakt".

"Netjes aan de boven kant bij elkaar".

Het Dishoek Sepia project is weer van start ! Eerst is Walcheren gescout op gesnoeide knotwilgen. Op diverse plaatsen kregen wij toestemming om wilgentakken mee te nemen om te gebruiken voor onze Sepia doeleinden. De bossen takken zijn op strand geraakt door ze aan het strandhuisje te hangen toen dat naar strand werd gebracht.

"De jerrycan word gevuld met beton".

"Ook proberen we de stokken in het beton in te gieten".

Knutseltime !!  Op het strand zijn de nodige tipi's en andere creatie's (wereldbollen !) in elkaar gezet, dit natuurlijk na een winterlange studie van de verschillende indianenstammen die er in Noord-Amerika hebben geleefd en hoe die hun Tipi's bouwden. Die inzichten zijn vervolgens compleet overboord gezet om terug te vallen op het originele Dishoek Tipi Design.

"Als het beton droog is word het plastic eraf gesneden".

Wel is nog geëxperimenteerd met het beton wat dient voor het verzwaren van de tipi's. Bij een tweetal tipi's hebben we beton direct om de uiteinden gegoten i.p.v. betonblokken uit de emmermal eraan te hangen.

"Een van de twee wereldbollen".

"Blokken genoeg. Nu nog tipi's maken".

Het plaatsen in het water. Eerst met de boot een boei gedropt op de plaats waar we de tipi's ongeveer wilden hebben, op ± 6 mtr diepte bij laagwater en tegenover het strandhuisje.

"Zo de eerste 5 tipi's staan klaar om te water gelaten te worden".

Elke tipi werd vervolgens voorzien van een lang touw met drijver om zo een goed overzicht te hebben bij het plaatsen wat waar zou staan. De tipi's naar de waterlijn gebracht en daar de betonblokken vervolgens vastgeknoopt aan het uiteinde van de tipi's. Oké ready voor tewaterlating !

"Nog even goed vast maken".

Roel bestuurde de boot en Jaro en Astrid hielden de tipi's vast op de neus van de boot. De tipi's werden door het water gesleept en rondom de eerder gelegde boei gedropt. Peace of Cake !!!

"Best een gewicht om mee tenemen door het water".

Als laatste de markeringsdrijvers van de tipi's los gemaakt.

Natuurlijk gelijk een duik gemaakt om te zien hoe ze stonden.

De tipi's hadden we redelijk snel gevonden. De touwen van de markeringsdrijvers die er nog aan zaten hebben we gelijk gebruikt om de tipi's onderling met elkaar te verbinden en zo een parcourtje zwemmen mogelijk te maken.

"De twee nog niet gevonden wereldbollen".

De "wereldbollen" (tipi's in rond formaat met 1 betonblok en een drijver aan de bovenzijde) konden we zo gauw niet vinden. Zouden deze te licht zijn geweest en door de stroming zijn meegevoerd ???

Het zal blijken bij verdere duiken.

Stay tuned want we gaan door met tipi's plaatsen houden op deze blog bij hoe het gaat met de sepia's en ander leven wat we hier tegenkomen.

Jaro

2010-04-03 Westerschelde Sepia Project

Westerschelde Sepia Project 2010.

We hebben wat te vieren. Het is dit jaar dat we voor het 5e jaar het Sepia Project opzetten.

Voor het 5e jaar zeulen met flessen over de duinen. Voor de 5e maal nog steeds dikke pret onder en boven water. En we gaan door. Omdat we nog steeds geïnteresseerd zijn in de sepia's en de fotografie ervan. Elk jaar weer leren we wat nieuws. Is het niet over de sepia's dan wel over de bouw van tipi's. Elk jaar verleggen we onze grenzen en elk jaar wordt ons duikgebied groter. Elk jaar worden de technieken verbeterd. En elk jaar houden we je hiervan op de hoogte.

We hebben dit jaar de naam ietswat aangepast. Een aanpassing omdat we vinden dat onze naam teveel lijkt op het Sepiaproject in de Oosterschelde van Joop & Felice Stalenburg. De nieuwe naam dekt meer de lading. We hebben gekozen voor Westerschelde Sepia Wildlife. Want kijk maar eens naar de foto's en films, het kan er Wild aan toe gaan!

Wie heeft het niet koud gehad deze winter? Wie heeft er niet gesmacht naar een hogere temperatuur, de zon, strand, verlangen de duiksport weer te kunnen beoefenen? Wij in ieder geval wel. Met het knippen van wilgentakken begin maart in het Westerschelde Sepia Project weer een feit! Welk weer het ook is!

Van de winter heb ik zitten broeien op welke verantwoorde manier we de tipi's kunnen bouwen. Verantwoord in de zin van zo min mogelijk milieu belastend materiaal in de natuur te brengen. Nou is een touwtje nou echt niet zo'n schrikbarend product maar als het ff niet hoeft dan graag niet. Als vervanger van het touwtje gebruiken gebruiken we nu houten spijkers. Dit is mogelijk geworden omdat het frame van dikkere wilgentakken wordt gemaakt

In deze 4cm dikke takken worden met behulp van een accuboormachine gaten geboord van +/- 12mm en een vrij jonge wilgentak dient als spijker. Deze jonge wilgen takken zijn taai en kunnen een redelijke beweging in het frame tijdens transport opvangen. Zaak is in dit dikke wilgenframe een aantal 3-hoeken aan te brengen die zodoende een positieve bijdrage leveren aan de sterkte. Anders gezegd, in het driehoekige basisframe wordt nog eens een driehoek geconstrueerd. Het is een proef om tipi's te bouwen zonder touw, ijzerdraad, bindbandjes, enz. Wie weet valt het wel uit elkaar door dat sommige takken te vast in het frame zitten en door vocht opname uitzetten en de wilgentak doen splijten. Wie zal het zeggen. We blijven het onderwater in ieder geval monitoren.

Betonnen ankers vs perspalen.

Ook dit jaar weer eens wat anders wat ankertjes betreft. Hebben we vorig jaar niet betonnen ankers gegoten nu is het de bedoeling om wat zwaardere takken de bodem in te blazen. Met zwaardere takken bedoel ik jonge dikke takken die vol vocht zitten. Hierdoor hebben ze minder de neiging om te gaan drijven, is het voor de duiker eenvoudiger onderwater mee te slepen en de dikte is goed om diverse tipi's aan vast te kunnen knopen. In deze takken die de bodem in worden geblazen boren we nog diverse gaten om de tipi's aan vast te kunnen knopen. Het blazen gebeurd met een kleine luchtspuit die via ons vest aan de duikfles is gekoppeld. Een slang van een meter of 2 is op de spuitmond gemonteerd. De werking is als volgt, onderaan de wilgentak zit een elastiek waar tussen de slang gekneld wordt. Tijdens het blazen met lucht wordt tevens kracht uitgeoefend om de tak in de bodem te drukken. De luchtbellen drukken het zand opzij en zodoende zakt de tak tot op een diepte van ruim een meter. Wanneer deze diepte bereikt is kan de slang tussen het elastiek getrokken worden. Nu staat de wilgentak als een paal....... in de bodem!!

Roel