vrijdag 9 juli 2010

2010-07-09 Top Weekend!

Top Weekend!
Het is hoog zomer en dat is te merken. De zon staat hoog aan de hemel en daardoor dringt er veel licht door onder water. De bloei in het water is ook ver weg dus het duiken wordt steeds interessanter. Neem nou afgelopen vrijdag. Een oude duikmaat waarmee we jaren geleden in de wintermaanden nog wel eens een bootduikje gemaakt hebben in het Veerse Meer belt me op met de vraag een duikje te gaan maken in de Westerschelde. Nou stond mijn pet na een flinke werkweek niet echt naar het duiken maar zijn enthousiasme deed me overhalen. En het werd een super leuke bootduik avond!

Allereerst een duikje op de BV34 van een minuut of 30. Daarna hebben we het anker gelicht om een wrak op de rand van de zandbank te gaan zoeken. En warempel, we vonden hem in één track! Het anker overboord gegooid en een verkenningsduik gestart. Het staal stak aan alle kanten uit het zand. Het wrak ligt onder een redelijke steile helling tegen de bank. Van herkenning van een schip was geen sprake. Dat klopt ook want bij navraag bleek het schip in 1910 in brand gevlogen te zijn en op de bank te zijn gezet. Door middel van explosieven is hij later afgedregt tot een diepte van 7 meter. Er blijft dan nog net een ander halve meter staal boven het zand uitsteken. En dat is net genoeg om de natuur zijn gang te laten gaan. Het is mooi begroeid met baksteen anemonen, rode en witte anjelieren, poliepen en wel het mooiste is de dahlia die op zo'n beetje het hoogste puntje zand van het wrak zit.


Verder zijn er diverse:

kreeften,

steenbolken,

Zeesterren

Boompjesslakken


Zeedonderpadden

en Naaktslakken.

Als 3e duik ben ik gedropt voor een driftduik 5 stranden vanaf ons eigenstrand. Geweldig want de stroom zat er inmiddels al goed in. Onderweg werd ik vergezeld en omringd door scholen makreel. Waanzinnig zoals die om je heen cirkelen.

Roel

donderdag 1 juli 2010

2010-07-03 Natuurverschijnsel "Zeevonk".

Natuurverschijnsel "Zeevonk".
Het zeelicht is een prachtig natuurverschijnsel van fluoresceerend blauw licht. Zeldzaam is het niet, maar toch krijgen we het niet vaak te zien. In deze tijd van het jaar spoelen nogal wat lichtgevende algen samen op onze stranden. En vorige duik hebben we dit spektakel onderwater mogen beleven. Zeelicht is een zomers natuurverschijnsel. Al zwemmende tijdens een schemerduik ontstonden er lichtgevende "belletjes" aan onze vingertoppen. Best wel een vreemde gewaarwording dat licht onder water. Zeevonk is een kleine alg van een halve millimeter groot. Als die bloeien en massaal aanwezig zijn, dan kunnen die bij beweging van het water door een chemische reactie licht geven, fluoresceerend blauw licht. Elke beweging in het water tovert een blauwe gloed op het donkere wateroppervlak. Het zeelicht verschijnt bij warm en rustig weer of een zwakke wind. Maar het verschijnsel verdwijnt even snel als het de kop opsteekt.

Je begrijpt, voor ons een uitdaging om dit fenomeen op de plaat vast te leggen!

Roel

2010-07-03 Onderwaterfoto's van het duiken op het wrak de "Noordzee II / BV34".

Onderwaterfoto's van het duiken op het wrak de "Noordzee II / BV34".
Hieronder een impressie van een duikje op de Noordzee II / BV34. Gezien het gunstige tij, doodtij, hebben we gedurende 1,5 uur een aantal leuke foto's kunnen schieten.

Anemonen op het achterschip
.
De achtersteven is aan de buitenzijde zeer mooi begroeit met witte en oranje anemonen.

Wie zijn schedel verliest, verliest zijn aangezicht........
game over....

grondel ...... en d'r zitten er toch vele....

baksteen anemoon in messchelp..
.
Anjelieren op het achterschip. Zoals je vaak onder wasrozen in de Atlantische Oceaan een kreeftje ziet zitten zo zie je hier de hooiwagenkrabben onder de anjelieren zitten.
.
Anjelier
.
Zelfs een heremietkreeft lijkt onder de indruk van de mooie anjelieren op het achterschip.
.
De schreeuw om genade......
.
Een messchelp wordt aangevallen door een aantal zeesterren. Niet veel later zal de messchelp bezwijken onder het getrek van de zeesterren en hieraan ten prooi vallen....
Als we het dan toch over slakken hebben ..... hier dan een aantal foto's van naaktslakken.
.
Dit jaar staat toch wel in het teken van de boompjesslak.
Je kan nergens een plek vinden of je vindt wel een boompjesslak. Ze zijn er in grote getalen.
We hebben nog niet kunnen vast stellen wie hun natuurlijke vijanden zijn.
.
De hooiwagenkrab is het zeker niet...

Brede ringsprietslak

brede ringsprietslak onderweg naar een lekkere hap.
Zou het één van de mooie anemonen zijn?

honkvaste slakdolf (3 juli)
.
Precies in het midden van het schip, dus eigenlijk boven het roer en op de verschansing, vond ik voor de 2e keer op precies dezelfde plaats een slakdolfje.
Zie hier de foto's gemaakt op 12 juni en 3 juli van dezelfde slakdolf. Ik neem aan dat de camouflage op zijn lijf is te vergelijken als een vingerafdruk van de mens.
Zie met een beetje fantasie op zijn rechterzijde een witte vorm van de letter H. Op beide foto's zijn ze gelijk.
.
Slakdolf (12 juni)
Roel.

vrijdag 25 juni 2010

2010-06-27 Chinees in Engeland gemaakt!

Chinees in Engeland gemaakt!
Nou dit is niet helemaal waar. Het woord "China"uit het Engels vertaald betekent: aardewerk of porselein.

Afgelopen weekend samen met Kees gedoken. Het zicht viel wel mee (± 1 mtr), we vonden het vliegtuig en een paar tipi's (zonder Sepia's). Na het vliegtuig wat naar de motor gezocht (zonder resultaat) en toen evenwijdig aan de kant richting Vlissingen gezwommen. Onderweg kwamen we grote palen tegen, visnetten, zwaar stuk draad (wat zit hier aan?), een hele mooie rode poon en ..... een half schoteltje. Dit stukje schotel vond ik wel een mooie aanvulling voor mijn aardewerk collectie welke ik voor Dishoek al heb opgedoken.


Op de achterzijde was het logo van de fabriek nog te zien, Tuscan China made in England. Na even zoeken op het net vond ik de site:
http://www.thepotteries.org/mark/p/plantrhsl.html
Op deze site zijn diverse logo's van Tuscan China te zien, het logo wat op mijn half schoteltje stond was uit ± 1920!


Het duiken voor Dishoek blijft verrassend.

Jaro

2010-06-26 "Schelpjes".

"Schelpjes".
Eén van de leuke dingen aan duiken bij Dishoek is dat het altijd een verrassing is wat je weer tegen gaat komen. De bodem verandert constant door de sterke stroom. Onderwater heeft de zanderige bodem een duinstructuur van geulen en zandruggen. Op de bodem van die geulen is vaak van alles te vinden: kleibonken, grote houten stammen (paalhoofden), het nodige glaswerk (lees lege flessen) en natuurlijk schelpen.

Op één van mijn laatste duiken viel mijn oog op 2 wat grotere schelpen die er "oud" uitzagen. Deze meegenomen en thuis heb ik hier een paar foto's van gemaakt. Deze foto's heb ik naar mede Duikteam-Zeeland lid Dick gemaild omdat ik wist dat het verzamelen van schelpen een hobby van hem is.

Het onderstaande antwoord verraste mij toch wel:

Hoi Jaro,

Je "schelpjes" even opgezocht in de pas uitgekomen fossielenatlas "De Fossiele schelpen van de Nederlandse kust".
Het gaat om twee verschillende soorten zgn. marmerschelpen uit het Plioceen (ca. 5 miljoen jaar oud, niet voor te stellen hé?).
De gaafste schelp, met de fraaie top uitwaaierende lijntjes, is een Glycymeris radiolyrata radiolyrata Moerdijk & Van Nieulande, 1995. Opvallend zijn de boorgangen van een parasitaire worm, die waarschijnlijk al in de schelp zat toen het weekdier nog leefde, want de boorgang is deels omkapseld; de rest van de boorgang is waarschijnlijk ook ingekapseld geweest, maar die overkapping is weggesleten, niet zo lang geleden zoals het eruit ziet, want de randen van de boorgang zijn nog scherp. De andere klep met de radiale groefjes, waarvan een deel van het slot ontbreekt, is een Glycymeris variabilis (Sowerby, 1824). Beide soorten zijn uitgestorven en komen nergens op de wereld meer levend voor.

Zeeland is in Nederland beroemd als vindplaats van fossiele schelpen!

Groetjes,

Dick

Geweldig! Deze "schelpjes"hebben nu een prominent plaatsje in onze boekenkast gekregen met een kaartje met daarop de uitleg van Dick erbij.
Ik ga hierdoor toch anders kijken naar de schelpen die ik onderwater tegen kom en hierdoor heeft het duiken er weer een dimensie voor mij bij gekregen.
.
Jaro

vrijdag 18 juni 2010

2010-06-19 Onrust door weer en wind

Helaas hebben we onze duik vandaag al na 5 minuten moeten afbreken.
Het zicht was erg slecht. Dit kwam door de wind en de golven van afgelopen week.
Jammer. Volgende keer beter.

donderdag 17 juni 2010

2010-06-12 Slakdolf

De nieuwe bewoner op het Dishoekrif, een 5 cm grootte bruin witte slakdolf. Typerend is het langs zijn lichaam leggen van zijn staart.
.
Slakdolf


zondag 13 juni 2010

2010-06-12 Cursusdag wrakduiken op het wrak van de sleepboot"Noordzee II/BV34".

Vandaag zijn we vroeg op het strand. Onze eerste duik is om
8 uur op het wrak van de Noordzee II / BV34.
Er staan 3 duiken gepland voor vandaag.
De Briefing

Wat leeft er allemaal op en rond de "Noordzee II/BV34"?

Diversiteit.

In de walegang.

Er valt veel licht in het wrak.

Doorkijkje met uitzicht op ons eigen anker.



Tijd om naar huis te gaan. Het was een lange dag.

1 reactie:

Mooie en vermoeiende dag was't inderdaad, voor herhaling vatbaar want 't is er beremooi onderwater en beregezllig boven water.

Grt Ferry

2010-06-09 Een duikje tussendoor op de woensdagavond.

Allemaal Streepjes

Echte liefde

En wie ben jij?

Een flinke hoeveelheid eieren.



The Secret Garden

André

zondag 6 juni 2010

2010-06-06 Een paar fotootjes van een schitterend weekend

Het afgelopen weekend hadden we echt alles mee.
Het zicht was uitstekend, stroom was er bijna niet en het weer was zaterdag ook goed. Zondag was het weer jammer genoeg een heel stuk minder.

stt. Ik ben aan het eten (krab)

een nieuwe gast dit seizoen (zeedahlia)

Jaro had nog een speeltje van zijn dochter meegenomen

2010-06-05 Vlaamse belevenissen in Zeeuwse Wateren

een stukje uit ons gastenboek geschreven op 6-6-2010.

Duiken op de junker en het Sepia-project.
In onze agenda stond reeds een tijdje dat we op 5 juni zouden duiken in de Westerschelde. Via Roel hadden we wat aanwijzingen gekregen om een mooie duik naar de Junker te maken vanop het strand van Dishoek. Op internet hadden we al meermaals de kaart bekeken van de omgeving en keer voor keer kwamen we tot hetzelfde besluit nl: hopelijk loont het de moeite want het is een hele klim en een hele wandeling om met materiaal ter plaatste te geraken. Toch stond ons besluit vast.

Toen we gisteren Dishoek aan het naderen waren merkten we reeds op dat we niet alleen zouden zijn op het strand, fietsers allom en parkeerplaatsen die allemaal druk bezet waren. We hebben dan ook snel al het materiaal uitgeladen net aan het begin van de duinoversteek waarna de klim kon beginnen voor Dimitri en mijzelf. Gelukkig hadden we twee supporters (Tom en Dirk) mee die niet gingen duiken maar die toch een handje toestaken. Hoe verder we vorderden over de duinen en over het strand, hoe meer ik de indruk kreeg dat we nogal wat bekijks hadden. Waarom? Kwam het door de magie die rond het duiken hangt, hadden ze hier nog nooit een duiker gezien (wat zou kunnen wijzen op het feit dat we totaal verkeerd zaten) of was het meer uit medelijden.


Aangekomen op de plaats waar we moesten zijn werden onze twijfels teniet gedaan. Er stapt een dishoekduiker (André) op ons af die ons aanspoord om ons snel aan te kleden en te water te gaan en met de woorden Roel is al water in weet ik nu zeker dat ik te maken heb met die Dishoekduikers waarvan ik hun complete website gelezen heb. Goed, niet veel later start onze duik.

We volgen nauwkeurig de aanwijzingen die we reeds gekregen hadden en plots doemt er een schim op in die eindeloze zandvlakte. Daar ligt een stille getuigenis van de tweede wereldoorlog. De Junker 88A ligt daar half bedolven onder het zand, al zo'n 70 jaar.

Plots zie ik een sepia net voor de Junker hangen alsof hij ons verwachtte. Opgewonden wil ik Dimitri zijn aandacht trekken om hem die sepia te tonen maar hij heeft reeds een ander groepje sepia's in het oog. En hoe dichter we de Junker naderen des te mees sepia's tevoorschijn komen. Plots komen ze van overal en uiteindelijk worden we aangestaard door een twintigtal sepia's. WAUW Ik moet opletten dat mijn mondstuk niet uit mijn mond valt van verbazing want mijn doel was uiteindelijk om de Junker te bezichtigen maar in elk hoekje dat ik wil kijken zijn er wel een stel van die lieve oogjes die je aanstaren.

Nadat we heel het wrak enkele keren rond waren geweest vervolgen we onze weg naar de sepia-stellingen. Daar zijn er nog veel meer sepia's. alle stellingen die we tegen komen zijn druk bezet door een leefgemeenschap van sepia's. Als je stil op de bodem ligt komen deze nieuwsgierige dieren zelf naar je toe. Ze zwommen zo tussen ons alsof wij het duikobject waren. Tenslotte was er zelf een stoere sepia die eens wou weten hoe ik als duiker wel zou aanvoelen, dus werd ik even aangeraakt door deze sepia. Wat een belevenis. De stroming trekt weer aan dus is het tijd om dit paradijs te verlaten.

Terug op de kant is onze verwondering dan ook van ons gezicht af te lezen. Ik heb geprobeerd om de sepia's te tellen maar er komt geen eind aan. Een voorzichtige schatting achteraf brengt ons tot het besluit dat het er minimum 120 waren. Ja dit is geen typfout het waren er zeker honderdtwintig of meer.


Op de kant maak ik kennis met Roel. Ik feliciteer hem met hun sepia-project en dank hem omdat wij hier mochten mee genieten van hun prachtige werk.

Nadat Roel ons honderduit vertelt heeft over dit project en de andere wrakken stelt hij voor om ons met de zodiac in zee af te zetten zodat we nog kunnen genieten van een driftduik. Gezien onze manometers dit nog toelaten zijn we heel blij met dit voorstel. Ook dit was een duik die opgetekend staat met een uitroepteken ernaast.

Het succes van dit sepia-project is volgens mij dan ook dat de sepia's in de grote meerderheid zijn ten opzichte van die enkelingen die hier komen duiken. Hier zijn deze dieren met rust gelaten en worden ze niet zo massaal bezocht zoals hun lotgenoten in de Oosterschelde. En ik vind dat de Dishoekduikers hier groot gelijk hebben en dat ze hun project niet aan de grote klok hangen. Tot slot wens ik via deze weg nogmaals alle Dishoekduikers te bedanken voor de gastvrijheid en voor het puike werk die ze hier reeds verricht hebben.

Sebastiaan

Duik 5 juni 2010.
Sebastiaan had het niet beter kunnen omschrijven. 2 Onvergetelijke duiken!! Langs deze weg zou ik nogmaals de leden van de Dishoekduikers willen bedanken voor jullie gastvrijheid.
Jullie zijn echt een toffe bende!

Dimitri

2010-06-05 Een duikje tussen de kwallen.