2013-05-04 De eerste pijlinktvis en de eieren!

2013-05-04 De eerste pijlinktvis en de eieren!

14 dagen terug hebben we de tipi's te water gelaten. En vorig weekend had ik geen tijd om ze te gaan zoeken. Gisteren waren Astrid en ik ook al wezen zoeken maar helaas hebben we toen niks gevonden.

Vandaag gaan we voor poging 2. Roel gaat nu ook mee. De temperatuur van het water stijgt langzaam naar de 10 graden. Zo hebben we er nu elke week er een graad bij. Dus over 2 weken 12 graden als het mee zit. Jippie. Nu de zon nog.

 

We gaan te water en zwemmen naar rechts. We zoeken op verschillende dieptes maar we vinden niks. Als we via de richel terug zwemmen komen we Roel zijn reellijn tegen. We volgen hem eerst naar boven richting strand maar daar komen we alleen het blok lood tegen waarmee hij vast gelegd is  dus draaien we om. We zwemmen de richel af naar het diepte en zwemmen ineens tegen een tipi met wereldbol er aan vast aan. Ik bekijk de tipi en zie er pijlinktvis eieren in hangen. Dan seint Astrid naar iets naast haar het blijkt een pijlinktvis te zijn. Dit is een goed begin. Zo zwemmen we verder langst een ander lijntje welke Roel net heeft gelegd naar tipi 2. Daar hangen geen eieren in maar wel zagen we af en toe een flits van een pijlinktvis. Deze tipi zullen we de volgende keer iets moeten lichten hij zit al voor een derde onder het zand. Op de terug weg komen we Roel tegen. Deze geeft aan dat hij 5 tipi's en 2 wereldbollen heeft gevonden. Nou dan kan tipi nr. 6 niet ver weg liggen. Maar die houden we dan maar over voor een volgende duik.

 

Terug op de kant waren we blij dat we toch nog zoveel terug gevonden hebben. En dat de pijlinktvis en de eieren er waren. Dit is een goed teken. Volgende week de Sepia. We hopen het.

 

DD Marian

2012-05-13 De eerste zielige sepia onder een tipi.

2012-05-13 De Eerste zielige Sepia onder een tipi.
Vandaag redelijk weer. Maar de temperatuur boven water is niet warmer dan de 12°C zeewater temperatuur. Het moet nu toch maar eens echt zomer worden.

Roel en Jaro zijn met het bootje weg om ergens anders een duikje te maken op de Westerschelde.

Samen met Astrid en André wil ik een duikje doen op het Sepia project om de kijken of er al sepia's gearriveerd zijn. We vertrekken een kwartiertje later als de planning omdat er nog vrij veel stroming in het water zit. Langst het paalhoofd richting kleirichel (denkbeeldig??). Die is op dit moment nog niet te zien. Er ligt nu wel erg veel zand. Bij de eerste tipi aangekomen een paar enkele eitjes van een sepia maar nog niks van de pijlinktvis. Bij de volgende tipi een paar sepia eitjes meer. Maar nog geen sepia te bekennen. Bij de volgende tipi alleen 3 eieren van de pijlinktvis. Jammer nog geen sepia's. De takken van de tipi's beginnen wel mooi te begroeien met hydropoliepen. Zo ook de krabben die we tegen komen. Ik vind het net soldaten met een hoop camouflage op de rug. Zo af en toe kom je ineens een bewegend bosje tegen. Ook komen we veel heremietkreeftjes tegen in veel te kleine huisjes. Echte grote schelpen in ruil voor de te kleine behuizing hebben we nog niet gezien. Er zijn ook veel zeenaalden en mooie grote gekleurde pitvis mannetjes. Die zijn goed te zien door de mooie blauwe strepen die ze hebben. Ook komen we een paar hoofdkrabjes tegen. Nog niet zo groot als we ze verderop in het seizoen tegen komen. We zwemmen door tot het midden van het strand waar we een paar punten vinden van de oude tipi's van vorig jaar. Waren de tipi's vorig jaar meer dan één meter hoog is en nu nog ongeveer 10 cm van te zien zoveel zand ligt er op het ogenblik bij. Op één van de punten hebben 2 zeeanjelieren zich nu vast geklampt. Leuk om te zien. De stroming draait dus ook wij draaien ons om en gaan weer terug richting de tipi's van dit jaar. We komen eerst langst de tipi's die we al eerder op deze duik tegen gekomen waren. Hier achter staan er nog 3. Onder de laatste tipi zie ik iets vaals in het zand liggen. Op het eerste gezicht meer dood dan levend en al aangevreten door de kwabben. Jippie, onze eerste sepia. We bekijken ze even en maken een klein sprongetje in het water. Gelukkig de eerste sepia heeft het sepia project gevonden. Na een duik van een uur en weer veel leven onderwater gezien te hebben besluiten we om er mee te stoppen voor vandaag. Het was een leuke duik het zicht kon beter maar we mogen niet mopperen. Bij de sepia konden we het zelfs zonder lamp af.

Marian

2010-08-12 Een stukje in de pzc

Vandaag stond er een stukje op de internetsite van de PZC


Zeepaardjes in de Westerschelde
Donderdag 12 Augustus 2010 door Marcel Modde

DISHOEK - In de Westerschelde ter hoogte van Dishoek zijn twee zeepaardjes ontdekt. Het koppel heeft zich volgens Roel van der Mast van de Dishoek Duikers verschanst op zo'n acht meter diepte op een kleirichel in de riviermonding.

Op die plek heeft de Walcherse duikclub tentjes van takken gebouwd op de overwegend zanderige Westerschelde bodem. Deze tipi's dienen als broedplaats voor sepia's

Het is niet de eerste keer dat in die omgeving zeepaardjes worden gesignaleerd. In 2008 werd een koppel gezien ter hoogte van Zoutelande. En in 2002 melde een visser een zeepaardje in zijn netten te hebben gevangen bij een sleep in de buurt van Hoofdplaat. Dat diertje overleefde het overigens niet.

In de Oosterschelde rond de Zeelandbrug zijn zeepaardjes sinds een aantal jaar al vaker geziene gasten. De zogeheten beenvis leeft doorgaans in tropische wateren, maar kan ook bij een temperatuur van minimaal 6 graden overleven.

Van der Mast duikt al vanaf 1991 in de Westerschelde en ervaart dat de waterkwaliteit de laatste jaren flink is verbeterd. Dat blijkt niet alleen uit het feit dat inktvissen en zeepaardjes het gebied aantrekkelijk vinden als kraamkamer, ook het dodemansduim laat zich in de monding zien. "Dat is een graadmeter voor schoon water".

2010-08-06 Dag 2, 2 zeepaardjes

Dag 2, 2 zeepaardjes..
Zeepaardjes zijn nogal honkvast. Vandaar dat we niet linea recta naar de plek gezwommen zijn waar we ze de laatste keer gezien hebben. Ze zullen er toch wel zitten en wie weet zien we nog wel meer zeepaardjes op de kleirichel. En Yes het was zo! Het was wel goed turen maar als je weet waar te zoeken dan is de kans groot. Groter dan de beestjes groot zijn....... de een was een centimeter of 9 en de ander ongeveer 15 cm.

Mannetjes zeepaardje

Vervelend dat ze bij onraad de rug naar het gevaar toe keren. Een 2e afweer die de zeepaardjes toepassen om zo min mogelijk op te vallen is dat ze min of meer op de bodem gaan liggen. Niet echt een mooie positie om te fotograferen. In dit geval zijn wij duikers met camera en met goede bedoelingen het gevaar...

Je moet dus veel geduld hebben om meer te fotograferen dan de rug van een zeepaard. Maar het is me redelijk gelukt.

Roel.

2010-08-05 Het moest een keer gebeuren.......

Het moest een keer gebeuren..............
Naar mate we verder in het seizoen komen verandert er onderwater ook het één en ander. Het mag voor zich spreken dat elke tijd van het jaar zijn eigenaardigheden heeft. Zo begint het jaar, Januari, met de komst van de snotdolf. Niet veel later in april de pijlinktvissen gevolgd in mei door de sepia's. Daarna, zo ondervinden wij, de val van het mosselzaad in augustus en de bloei van de poliepen met uiteraard daarop de naaktslakken. Het gras onderwater begint te groeien en het kan niet uitblijven of het eerste zeepaardje wat meestal hierop zit zal gespot worden. En vandaag was het zover. Een kortsnuitzeepaardje op de kleirichel in het sepia park! Geweldig, met zoveel gras op deze kleirichel kon het niet uitblijven of we moesten er één gaan spotten. De foto's zijn niet super omdat deze geschoten zijn op het eind van de duik en dat betekend stroom met bijbehorend zweefvuil. De pret wordt er niet minderom....

vrouwtjes zeepaardje

Roel