2010-05-30 Een vrolijke boel

Harmony

Volle bak

2010-05-29 Sex in het vliegtuig.

Laagwater spring
We nemen je mee op de duik van 29 mei. Ondanks dat het springvloed is en de daarmee gepaard gaande kans op slecht zicht, er aanzienlijk meer stroom staat net rond de kentering en er een korte periode is van stilstaand water, laten we ons niet van een duikje weerhouden. In tegenstelling tot eerdere duiken rond laag water spring is het water nu wel helder! Wel is de tijd van (prettig) duiken korter. We zijn niet 1,5 uur voor LW Vlissingen te water gegaan maar 1 uur voor LW Vlissingen. En zelfs toen hebben we nog de gehele duik afgaand water gehad. Na 1 uur duiken, dus eigenlijk LW Vlissingen ging de stroom vrij snel om. Let wel, er staat dan wel stroom maar duiken is voor ons dan nog wel doenlijk.

De duik was super te noemen vanwege het goede zicht. De oorzaak zal zijn de matig zuid westen wind van de laatste tijd en de bloei in het water loopt op zijn eind.

Zowat bij elke tipi zitten sepia paartjes. Niet 1, 2 of 3 paartjes maar gerust een paar of 5-7!

Lekker knus...

Zwarte gat.
De meeste indruk heeft op mij gemaakt de sepia's op de motor van de junker.
Eén van de lijntjes vanaf de JU-88 met een koers van 210 graden naar dieper water. Na een meter of twintig verdwijnt het lijntje onder het zand en moet je de koers aanhouden die je net hebt gezwommen. Op een gegeven moment wordt het zwart voor je ogen. Dit zwarte gat wordt veroorzaakt door een zeer diepe "canyon" van een metertje of 3 diep. De wanden zijn zeer steil en je valt als het ware naar beneden. In deze canyon ligt de motor. Zwem je rustig naar dieper water dan doemt de reusachtige motor uit het niets op. Het eerst herkenbare is de naaf van de propeller. Een afgebroken houten propeller staat recht in het zand en de 2 andere afgebroken bladen staan naar boven gericht.

aankomst bij de motor

Ten westen van de motor is de motor nog vrij van zand. Dit is de plaats waar de Sepia's aan alles wat maar een vingerdik is eitjes aan plakken. Dit kan zijn aan brandstofleidingen, bedradingen, e.d. Omdat de motor zo'n 1,5 meter hoog is moeten de sepia's hoog boven de grond zweven wat een geweldig zicht is. Bedenk dat de motor ook deels bedekt is met een visnet en dat deze weerdeels begroeid is met roze / paarse hydropoliepen en het kleurrijke plaatje is compleet.
Zie om een indruk te krijgen het onderstaande filmpje. (red skys over paradise)

red skys over paradise

Sex in het vliegtuig.
Een 2e bijzonderheid is toch wel de sepia's op en in de romp van het vliegtuig. In dit gedeelte wemelt het van de bedrading waar de sepia's wel weg mee weten. Waar je ook kijkt, Allemaal sepia stelletjes of een eenzaam sepia mannetje. En das het volgen waard want ook de eenzame heeft er wel een potje vechten voor over om een vrouwtje te bemachtigen. Het hele paringritueel is te volgen in het romptheater van de JU-88....

Sex in het vliegtuig

Roel

2010-05-22 Op elke tipi minimaal 6

2010-05-16 Sepiarazzi

Sepiarazzi.

16 mei 2010. Na het slechte zicht van de vorige duik tijd voor een ander plan. De kentering zou zijn om 10.35 laag water Vlissingen. Normaal gaan we ongeveer 90 minuten hiervoor te water. Aangezien het springtij was en mijn slechte ervaringen van donderdag ben ik 45 minuten voor LW Vlissingen te water gegaan, perfect! Goed zicht en bijna geen stroom, alleen op het einde van de duik na ­± 40 minuten begon de vloedstroom echt door te zetten. Weer had ik mijn camera bij. 1 Sepia kwam ik tegen maar deze vluchtte alsof hij een beroemdheid was die stiekeme dingen doet en ik een paparazzi die dringend geld nodig had! Een paar sepiatenten waren versierd met pijlinktvis eieren, nog geen sepia-eieren.

Ik kwam nog wel een fotogenieke heremietkreeft en een pitvis met paaikleed tegen. Leuke duik met goed zicht maar het water mag nog wel wat warmer worden.

Jaro

2010-05-13 De Foto...

De Foto...

13 mei 2010. Na een hele dag bewolking was de zon eindelijk doorgebroken, weinig wind en rustig water. Vorige week waren de eerste sepia's gespot dus het werd tijd om de camera weer mee te nemen onderwater. Een uur voor de duik heb ik mij bij het strandhuisje van mijn ouders gemeld, ruim op tijd om op het gemakje mijn fotoapparatuur in elkaar te zetten en mijn duikset op te bouwen. Om 19.30 te water. zodra ik onderdook slecht zicht ....hmmm wordt wel beter als ik wat dieper ben dacht ik. Op 7 meter diepte de kleiriggel en nog steeds slecht zicht. Al snel vond ik een gidslijntje naar één of andere tipi. Langst het lijntje zwemmend bedacht ik mij dat dit duiken was als vliegen in de wolken. Géén hand voor ogen zien, even uit een stofwolk komen waardoor je weer wat ziet om vervolgens weer in de volgende stofwolk te zwemmen. Onderweg zwom ik bijna tegen een sepia op ik denk dat wij allebei schrokken en hij zwom dan ook snel weg. Op de verschillende tipi's die ik tegen kwam zaten nog géén sepia eitjes. Op het einde van het gidslijntje op mijn kompas verder gegaan. Op een gegeven moment was het zicht 0 cm, mijn kompas kon ik niet lezen ook al hield ik hem 10 cm voor mijn gezicht. Na een minuut wachten tot de stofwolk voorbij zou trekken, wat niet gebeurde, verder over de bodem getijgerd waarbij ik de stroom gebruikte om mijn richting te bepalen naar de kant toe. Het zat me wel dwars dat ik mijn camera voor niks had opgetuigd en meegenomen. Op de 4 meter diepte trok het stof heel even weg waardoor ik De Foto kon maken.

De enige foto die ik deze duik heb gemaakt wel te verstaan. De foto is niet scherp maar het is wel mijn eerste onderwaterfoto van 2010! Na 26 minuten stond ik weer op het droge. Volgende keer beter.

Jaro

2010-05-08 De Bloemen vazen gaan te water.

De bloemenvazen gaan te water.
Vandaag niet echt mooi weer maar zoals beloofd gaan vandaag de vazen te water

2010-05-07 Enkele tipi's gaan te water

2010-05-02 De eerste SEPIA!!!!!

2 mei 2010.
Deze dag kunnen we noteren dat het de dag is dat de eerste sepia gesignaleerd is!!. Het was een vrouwtje die zich bij één van de tipi's ophield.
Het zicht was vandaag een 4 op de schaal van 10. Slechts 40 tot 150 centimeter zicht. Redelijk slecht dus. Toch had de duik een paar verrassingen. Uiteraard de eerste sepia maar ook weer andere onderdelen van de JU-88.
Hiervan kwam het landingsgestel bloot wat enkele jaren voor ons verborgen is geweest. Het meters lange visnet welke over de motor van de JU-88 ligt ligt dit keer erg bloot. Het is dus een goede start van het jaar omdat er veel bezienswaardige dingen te zien zijn

Van het levende spul was het volgende gespot,
poon, pitvis, eitjes van de gestippelde dieseltreinworm, platvis, sepia, pennenshaft, oranje baksteenanemonen, pijlinktviseieren, zeer veel hoofdkrabben, botervissen, kleine en grote zeenaalden. En tussen de 0 en 5 meter diepte zeer veel kwallen

Roel

2010-05-01 Betonnen bloemenvaas

Betonnen bloemenvaas.
Bij het maken van ankers kregen we het idee om hierin de wilgentakken mee te gieten.
Zo gezegd zo gedaan. Met deze ankers denken we een route te kunnen uitzetten langst de tipi's.

Roel

2010-04-30 Natuurlijke vorm van ankers

Natuurlijke vorm van ankers.
Door het niet meer beschikken over jerrycans, die we gebruiken als mal voor de ankers, Hebben we een alternatief gevonden in de vorm van pendaal emmerzakken en duinzand.

Dit betekend dat we niet meer aan de landzijde de ankers gieten maar op het strand zelf.
Dit doen we door gaten in het zand te graven en vol te gieten met beton. Tja het is wel ff sjouwen met 25 kg cement maar dan heb je wel wat.
Leut en een natuurlijke vorm van stenen.

Roel

2010-04-24 Testdag van de blaaspijp

24 april, testdag van de blaaspijp.
Hier kan ik kort over wezen, super gereedschap om wilgentakken de grond in te blazen!!! Let wel, de bodem moet wel van zand of redelijk zachte klei zijn. Met een flinke klap veroorzaakt door de ontsnappende lucht zakt de wilgen tak gelijk 30 cm diep het zand in. Hierna is het met nog een paar kleine klappen lucht en duwen tot de tak zo'n 50 cm diep staat. Het is nu weer afwachten wat de stroom doet met deze opstelling. Gaat de stroom slijtgeulen maken rondom de tak totdat deze door de stroom wordt mee gesleurd of blijft het bij een kleine slijtgeul.......
Wie zal het zeggen. We blijven het monitoren want de opstelling, een aantal takken op een rij op de 9 meter diepte, was eenvoudig te plaatsen en te leuk om te missen.

Roel

2010-04-21 Modificatie op perspalenproces

Modificatie op perspalenproces

Enige weken geleden is het plaatsen van wilgentenen met behulp van de blaasslang uitgelopen op een ware teleurstelling. Het leek zo simpel en doordacht maar de uitwerking was verre van ideaal. De problemen die zich voor deden waren het aanbrengen van de elastieken rond de wilgentenen (moet je wel elastiek hebben), het boren met een soepele slang als deze uit het elastiek was geschoten en het tegelijk moeten bedienen van de afsluiter, vasthouden wilgentakken en het in het zand moeten persen van de takken. Forget it. Deze missie was afgeblazen.
Niet getreurd, met de ervaring van de soepele slang is gezocht naar een vervanging van de slang. Dit is gevonden in de vorm van een rvs buis met een diameter van 12mm en één meter lang. Om deze te koppelen aan de luchtspuit heb ik gekozen om de spuitmond rond 10mm te vijlen. Op deze 10mm past een knelkoppeling. Deze knelkoppeling heeft een verloop van 10mm naar 12 mm dus daarop is een rvs buis gemonteerd. In het weekend van 24 april wordt deze uitvoering aan een praktijk test onderworpen. Het mag logisch zijn dat de verwachtingen erg hoog zijn.......

Roel

2010-04-03 Westerschelde Sepia Project

Westerschelde Sepia Project 2010.

We hebben wat te vieren. Het is dit jaar dat we voor het 5e jaar het Sepia Project opzetten.

Voor het 5e jaar zeulen met flessen over de duinen. Voor de 5e maal nog steeds dikke pret onder en boven water. En we gaan door. Omdat we nog steeds geïnteresseerd zijn in de sepia's en de fotografie ervan. Elk jaar weer leren we wat nieuws. Is het niet over de sepia's dan wel over de bouw van tipi's. Elk jaar verleggen we onze grenzen en elk jaar wordt ons duikgebied groter. Elk jaar worden de technieken verbeterd. En elk jaar houden we je hiervan op de hoogte.

We hebben dit jaar de naam ietswat aangepast. Een aanpassing omdat we vinden dat onze naam teveel lijkt op het Sepiaproject in de Oosterschelde van Joop & Felice Stalenburg. De nieuwe naam dekt meer de lading. We hebben gekozen voor Westerschelde Sepia Wildlife. Want kijk maar eens naar de foto's en films, het kan er Wild aan toe gaan!

Wie heeft het niet koud gehad deze winter? Wie heeft er niet gesmacht naar een hogere temperatuur, de zon, strand, verlangen de duiksport weer te kunnen beoefenen? Wij in ieder geval wel. Met het knippen van wilgentakken begin maart in het Westerschelde Sepia Project weer een feit! Welk weer het ook is!

Van de winter heb ik zitten broeien op welke verantwoorde manier we de tipi's kunnen bouwen. Verantwoord in de zin van zo min mogelijk milieu belastend materiaal in de natuur te brengen. Nou is een touwtje nou echt niet zo'n schrikbarend product maar als het ff niet hoeft dan graag niet. Als vervanger van het touwtje gebruiken gebruiken we nu houten spijkers. Dit is mogelijk geworden omdat het frame van dikkere wilgentakken wordt gemaakt

In deze 4cm dikke takken worden met behulp van een accuboormachine gaten geboord van +/- 12mm en een vrij jonge wilgentak dient als spijker. Deze jonge wilgen takken zijn taai en kunnen een redelijke beweging in het frame tijdens transport opvangen. Zaak is in dit dikke wilgenframe een aantal 3-hoeken aan te brengen die zodoende een positieve bijdrage leveren aan de sterkte. Anders gezegd, in het driehoekige basisframe wordt nog eens een driehoek geconstrueerd. Het is een proef om tipi's te bouwen zonder touw, ijzerdraad, bindbandjes, enz. Wie weet valt het wel uit elkaar door dat sommige takken te vast in het frame zitten en door vocht opname uitzetten en de wilgentak doen splijten. Wie zal het zeggen. We blijven het onderwater in ieder geval monitoren.

Betonnen ankers vs perspalen.

Ook dit jaar weer eens wat anders wat ankertjes betreft. Hebben we vorig jaar niet betonnen ankers gegoten nu is het de bedoeling om wat zwaardere takken de bodem in te blazen. Met zwaardere takken bedoel ik jonge dikke takken die vol vocht zitten. Hierdoor hebben ze minder de neiging om te gaan drijven, is het voor de duiker eenvoudiger onderwater mee te slepen en de dikte is goed om diverse tipi's aan vast te kunnen knopen. In deze takken die de bodem in worden geblazen boren we nog diverse gaten om de tipi's aan vast te kunnen knopen. Het blazen gebeurd met een kleine luchtspuit die via ons vest aan de duikfles is gekoppeld. Een slang van een meter of 2 is op de spuitmond gemonteerd. De werking is als volgt, onderaan de wilgentak zit een elastiek waar tussen de slang gekneld wordt. Tijdens het blazen met lucht wordt tevens kracht uitgeoefend om de tak in de bodem te drukken. De luchtbellen drukken het zand opzij en zodoende zakt de tak tot op een diepte van ruim een meter. Wanneer deze diepte bereikt is kan de slang tussen het elastiek getrokken worden. Nu staat de wilgentak als een paal....... in de bodem!!

Roel